Spuchnięte uszy zostały wreszcie oswobodzone z kajdan słuchawek wypełnionych drapieżnym brzmieniem szalonych gitar. Tak bardzo je lubiłem. Rzucone sztangielki na podłogę komponowały się znakomicie z błyskiem sprężyn rwanych przez naramienne i najszersze z pełnym poświęceniem. Pot spływający z czoła łączył się na szyi w strużki, które podążały w dół, ku gorącemu, bijącemu sercu. Poczułem głód. Ale był to głód istnienia. Myśli pędziły jak Trójmiejska SKM-ka na odcinku między Zaspą, a Przymorzem. Krótki spacer do szafki kuchennej po słodkie ciasto by uzupełnić glikogen. To lukrowana babka. . Ale, nie o taką babkę tutaj chodziło! Zdecydowanie wolę żywą! Ale musi być najlepsza. Wtedy ozdobię Ją naszyjnikiem moich rąk i zasypię brylantami pocałunków ;-) Tylko gdzie Ona?..