X latek sobie liczę Przeciwności losu nawet nie zliczę Diabeł wcielony we mnie drzemie Wokół ogromne płomienie Lecz przychodzi taki dzień Że diabeł idzie w cień Siadam przed białą papieru kartką I choć nie jestem pisarzem Wiersze przeróżne piszę Prosząc pokolenia o cisze Codzień z zewnatrz maskę wkładam I do świata zła się wkradam Wewnątrz bolesne westchnienie Że miłość życia skazana była na niepowodzenie