Chcę wszystkich pocieszyć że pomimo rzucanych kłód pod nogi można się nadal bawić a nawet należy.Że w życiu nie pieniądze są najważniejsze i nie warto dla nich tylko żyć,tracić rodzin i popadać w coraz większe nerwice.Sześć lat po rozwodzie było dla mnie jak pokuta,zero uśmiechu,zero jakichkolwiek sukcesów.Po powrocie z zagranicy,zaczęły się same upadki.Najgorzej było gdy dziwnym trafem trzy kontrakty pod rząd okazały się niewypałem i przekrętem,musiałem zamknąć własną firmę.Do tego trzy lata później umarł ojciec jedyna osoba która po moim rozwodzie szczerze mi pomagała podźwignąć się z kolan i szczerze mnie kochała.do dziś pamiętam otwrte okno na dziewiątym piętrze jednego z poznańskich blokowisk,potem doszły jeszcze cztery postępowania komornicze i prawie znalazłem się na bruku.Wtedy uwierzyłem że ja nic nie zmienie gdy dalej tak się będę szamotał.Pieniądze i kłopoty z nimi związane zabrały mi ładnych parę lat,rozbiły rodzinę,zniszczyły interes.Więc teraz szukam drugiej połówki bo chcę żyć ,pełnią tego słowa,dla mojej drugiej wymarzonej połówki.Chcę się śmiać