Jestem osobą dość otwartą, przynajmniej staram się stwarzać takie pozory, choć z drugiej strony jestem trochę nieśmiały. To znaczy, chyba tak jak każdy - na początku trudno jest mi wejść w nowe otoczenie. Potrzebuję zawsze czasu na tak zwane oswojenie się. Potrafię jednak - kiedy mi na tym zależy - dostosować się do każdej sytuacji. I jak zaangażuję się w jakąś sprawę to jest to zaangażowanie do końca. Nie lubię rezygnować z połowy drogi, jeśli oczywiście uważam, że gra warta jest świeczki. Jestem jednak ostrożny, jeśli czegoś nie czuję, nie angażuję się - zachowuję dystans. Jeżeli jednak coś obiecam zawsze staram się dotrzymać słowa. Mam głęboko zakorzenione w sobie poczucie odpowiedzialności, czasem przeradza się ono w chorobliwą ambicję. Potrafię przyznać się do popełnianych błędów, własnych kompleksów i słabości. Cenię sobie bardzo szczerość - nawet tę do bólu. Ze słabościami trudno mi walczyć i je przezwyciężać. Potrzebuje kogoś, kogoś bliskiego,bo coraz trudniej mi się zmobilizować, brakuje mi samodyscypliny. Często lenistwo jest ode mnie silniejsze. Moją dużą wadą jest to, że bywam zmienny w nastrojach. W krótkim czasie potrafię wpaść z dobrego nastroju w zły i odwrotnie. Gubią mnie emocje. Ta burza emocjonalna jest dla mnie dużym obciążeniem. Emocje same w sobie nie są złe, ale często w sprawiają chaos i burzę, co jest dla mnie bardzo męczące. Ale niestety często nie potrafię sobie z nimi poradzić i nad nimi zapanować, choć pracuję nad tym już od dłuższego czasu.