Od 14 lat nie byłem w żadnym związku. Nie dlatego, że tak chciałem. Na pewno nie wyobrażam sobie żeby być z kimś tylko ze strachu przed samotnością. Mniej obawiam się samotności, bardziej obojętności. Mimo emerytury pracuję w nieco ograniczonym wymiarze głównie dla zachowania dobrej kondycji psychicznej i kontaktu z ludźmi.Życie to nie wyścigi. W kontaktach tzw. chemia i romantyzm zawsze brały górę nad kalkulacją za i przeciw. To może moja wada, ale jest mi z tym dobrze i niczego nie żałuję. Mam swoje kryteria oceny ważności problemów, z których większość z perspektywy dłuższego czasu nie ma żadnego znaczenia. Jestem bardziej domatorem niż podróżnikiem. W podróżach bardziej interesują mnie otoczenie, natura i dobra kuchnia niż kamienie i cegły, nawet gdyby miały być ze złota. Nie lubię zawiści, zawziętości, przerysowanego poczucia własnej wartości, szpinaku i mojej nadwagi (max. 85, obecnie 77, a docelowo 70 pewnie wiosną 2020) Najbardziej interesuje mnie tworzenie rzeczywistości, sztuka filmowa, żeglarstwo śródlądowe i morskie, muzyka elektroniczna.