Proszę, wybaczcie mój język polski – wciąż pracuję nad jego udoskonaleniem. Dorastałem w Australii; moja matka bardzo się starała, abym mówił po polsku, choć mój ojciec nie przywiązywał do tego większej wagi. Żyję bez żalu czy pretensji. Po prostu brakuje mi kogoś, z kim mógłbym znów dzielić się swoimi przemyśleniami i uczuciami – kogoś, kto byłby gotów otworzyć swoje serce i pokochać.